Dag 58 Manilla.
Het is vrijdag 4 maart, de klok is weer een  uur terug gezet en het
is dus nu nog maar 7 uren tijdsverschil. Met de shuttle-bus naar het
oude centrum van Manila. Ik weet niet waar ik moet beginnen, maar we
stonden direkt tussen rijkdom en armmoede in. De bus stopte voor een
heel modern nieuw winkelcentrum en buiten was het uitsluitend allemaal
straat verkopers en arme mensen met kindertjes op hun arm en kinderen
die hun hand eerder in mijn broekzak hadden dan ik hem er weer uit kon
trekken.We hebben in een soort parkje zoveel ellende gezien van mensen
die in golfplaten huisjes van 2 bij 2 sliepen met een paar kindertjes die
zich natuurlijk ook al heel lang niet hadden gewassen.Het laat zich raden hoe
ze eruit zien.Vuil en zwart, de tranen schieten in je ogen. Dor het lot moesten
we er van ellende nog 2 keer langs om bij een trein te komen naar de andere
kant van de stad.Overal handel op straat en toeteren en taxi's die er niet
uitzien.Ook veel fiets taxi's en van jeepey taxi's,van die verlengde auto's.
Allemaal beschilderd en de een nog ouder dan de andere.S'middags naar de Asia
Market waarvan we dachten dat het een echte markt was. Het bleek het grootste
winkelcentrum van Azie te zijn. Dat was niet helemaal de bedoeling.Er was
auditie voor big brother daar in een gebouw er stonden duizenden jongelui
in rijen opgesteld.We hebben nog nooit zoveel tegenstelling in zulke korte
tijd. Heel veel nieuwe wijken langs de boulevard met moderne flats en in de
oude stad een en al armoede en daklozen of zwervers die ook veel op straat
slapen, en hele grote wijken met allen maar golfplaten hutjes.De straten
in de stad zijn zo vies en smerig en in verval dat kan ik alleen met foto's
uitleggen, want woorden schieten me tekort. Over een week of wat krijgen we
India, ik zie daar nu al tegenop want dat is nog erger heb ik me laten vertellen.
Voor veel medewerkers, 210 jongelui,was het feest want die mochten hun familie
ontvangen buiten in een grote tent met eten en drinken en een rondleiding op
het schip. Om 6.30 uur was er bij aankomst al dans en muziek, een fanfare en een
band en een dansgroep. Iedereen werd getemperatuurd voor je van boord ging.
Dit gebeurde door langs een soort thermometer te lopen. Morgen nog een dag
Manila en gaan we hopenlijk weer andere dingen zien! Hoewel ik niet wegloop
voor de realiteit. De groeten en tot morgen. Cor en Chelien.