Katwijk, thuis!!!
Ja dat klinkt effe anders als Djakarta of Java.Ik zal beginnen met waar we het laatst gebleven waren! Dat was de uitslag waar we eerlijk gezegd niet op gerekend hadden. Eerst zouden we naar een ziekenhuis gaan in Kuala Kumpur,  weet je nog, dat liep gelukkig achteraf, goed fout. Dit was echt een geluk bij een ongeluk dat we niet daar naar een kliniek zijn gegaan, want in Singapore is alles veel beter geregeld op het gebied van gezondheidszorg. We wisten gevoelsmatig natuurlijk wel dat we naar huis moesten maar je hoopt van niet. Je denkt altijd dat zoiets een ander overkomt en nu ben je  het zelf! Dat is echt schrikken!Gelukkig hadden we een zeedag dus alle tijd om de koffers te pakken. Heel veel overleg met allerlei verzekeringen. Want dan gaat het ping-pongen tussen de verzekeringen pas echt beginnen, als het op uitbetalen aankomt.De doorlopende reis verzekering van Interpolis regelt de vlucht,(uitstekende hulp van gehad) maar de taxi-kosten , nee die zijn dan weer voor een ander! Alle dokters- en medische kosten zoals de EEG en MRI-scan (2x met en zonder contra vloeistof) en de scheepsdokter moet je zelf voorschieten (ruim 2500$) en later bij je ziekte kosten verzekering,VGZ, in ons geval declareren. O ja dan heb je nog telefoon en internet kosten en de annulerings-verzekering. Dat is weer een andere club t.w. Alliance Globel Assistence. En zo ben ik de hele dag met Marieke samen bezig geweest om zoveel mogelijk de boel op papier te krijgen.Ondertussen boodschappen doen en mijn nieuwe auto ophalen(ja want ik had geen auto meer), ingeruild vlak voor we weggingen.Toen naar het ziekenhuis, waar ik me lekker kon uitleven, want ik werd met alle info uit Singapore naar 4 verschillende balie's gestuurd, dus toen uiteindelijk helemaal over de rooie gegaan en een paar van die "type-nellen"een slechte dag bezorgd.Ook even fijntjes verteld dat ik hier net zo veel tijd kwijt was om een tas met foto's en EEG onderzoek CD-rom en bloed onderzoeken aan de juiste balie aftegeven dan in Singapore alle testen en scans gedaan werden in de zelfde tijd. (ja een mens is soms niet redelijk vooral als het je vrouw betreft die een tumor heeft zo groot als een mannen vuist. De scheepsarts heeft er 6 fotos van gemaakt want dit had hij nog nooit gezien.Morgen om 11 uur (dinsdag) een gesprek met een neuroloog en bloedprikken voor de MRSA bacterie, want die mag je niet hebben want dan gaat het hele ziekenhuis plat.Maar ja als je in die verre landen bent geweest gaat er eerst iets op kweek! Chelien had een paar koffers uitgepakt en is om 1200 uur lekker gaan slapen tot 1700 uur en dadelijk weer snel naar bed. Ze is om allerlei redenen helemaal gesloopt en gaar! Wat dacht je van 1700uur !!! vliegen en dan nog pittige medicijnen,  en de angst voor de nabije toekomst mbt de operatie die haar te wachten staat! Maar ze is moedig en sterk en heel positief. Gisteravond zijn we om 19.25 vanuit Djakarta vertrokken en vanavond heerlijk in ons eigen bed! Ik hou zpals beloofd jullie op de hoogte over het vervolg en bedank nogmaals iedereen die enorm met ons meeleeft en sms-jes stuurt of mailtjes etc. Het doet ons heel erg goed en Chelien in het bijzonder.Dank, dank, dank en de groetjes van ons van uit KATTUK!