JAKARTA, INDONESIË .
Eerst iets over het verleden van deze voormalige kolonie.1596 arriveerde Cornelis Houtman op de rede van Banten.  De nieuwe handelspost werd toen Jacarta genoemd. Het is de dichtstbevolkte en drukste en stoffigste stad van de archipel. In 1610 was Pieter Both de 1e gouverneur generaal van de VOC tot 1614. Hij kreeg toestemming om vrije handel te bedrijven en om een houten pakhuis te bouwen. Toen zijn opvolger Pietersz Coen kwam , die dacht we gaan hier nooit meer weg, die bouwde vele stenen  pakhuizen tot een groot fort en noemden het " het Kasteel".De Engelsen waren zeer vijandig en wilden die alleen heerschappij voorkomen. Coen is toen versterking gaan halen op de Molukken. DeEngelsen en de regerende sultan hielden zich koest ( steekpenningen ) en het fort werd " het Kasteel"  genoemd en  uiteindelijk en werd het iets later toen BATAVIA genoemd naar de batavieren. De bezittingen van het VOC nam zienderogen toe. Met een taxi zijn we met z'n zessen de stad ingegaan. Allereerst naar de bekende haven  Tanjun Priok. Je weet niet wat je ziet, alle schepen van meer dan 200 jaar oud worden nog dagelijks gebruikt als vracht schepen naar allerleieilanden. Ze zijn van hout, heel kleurrijk en honderden keren gerepareerd met oa hout of stukken metaal en spijkers. Het zijn zeer hoge boten die bereikt worden via een loopplankje met gevaar voor eigen leven en stinken overal!!! Toen via de stad van 15 miljoen inwoners naar het centrum tw Batavia-stad. Eerst in café Batavia heerlijk koffie gedronken. In dit etablissement hing het vol met foto's van het koninklijk huis tot alle wereld beroemdheden en oud VOC mensen toe. Het ademt nog steeds die sfeer van vroeger uit, zelfs de inrichting is nog authentiek , prachtig!
We raakten er niet uitgekeken en hebben een paar foto's op Facebook gezet.
Ik heb nog nooit zulk een indrukwekkende, drukke en vuile en armoedige stad gezien. Auto's rijden er 5 dik naast, door elkaar met er tussendoor duizenden motors en scooters. En er gebeurd niets, want iedereen let blijkbaar goed op. De voetgangers steken gewoon over alsof er geen auto's zijn. Ook de verkopers met hun draagbare handel lopen overal door en tussen het verkeer hun warme of koude etenswaren aan de man te brengen. Een stad om nooit meer te vergeten met heel veel positieve en helaas wat negatieve indrukken ( vuil en armoede). We vertrekken zo naar SEMARANG ook op Java. Dus tot morgen en alvast fijn weekend!