Dag 40 Valentijndag.
Vanmorgen werd ik verrast op bed met een valentijnkaart,en omdat ik niet
achterwilde blijven had ik bij de bloemenman(ook aan boord en een Nederlander
met zijn vrouw) een roos met hartje en gipskruid in een mooi slank vaasje
gekocht.Je moet tenslotte altijd aan je huwelijk werken. Ik heb gescoord kan
ik jullie vertellen. Vandaag, een zeedag, varen we door meren en fjorden de
hele dag wat toebehoort tot een nationaal park onder bescherming van UNESCO.
De moeite waard om opte zoeken op google earth. Het is onvoortelbaar zo mooi.
De naam is Fiordland National Park. Ik zou ook iets vertellen over de mensen
waar we veel mee omgaan of een borrel doen of naar een show gaan etc. Je moet
niet vergeten het is een groot dorp en zoals eerder vermeld van de ongeveer
1300 gasten zijn er ruim 70 Nederlanders en die zoeken mekaar toch regelmatig
op. Wij eten samen met een oma van 85 jaar, zij is Engelse en woont in Veldhoven,
weduwe en haar man was Nederlander en hebben mekaar ontmoet in de oorlog waar zij
werkte voor het leger en hij ook. Allebei op de afdeling wat met seinen en morsentekens
te maken had. Zij is zeer bereisd en weet heel veel van heel veel ,en is
bijzonder bijdehand en gezellig. Ze heet Margret en is samen met haar dochter
die geen man heeft wel 2 dochters en heet Linda. We doen bijna alles samen van
eten tot borrelen en excursies. Ook die is zeer bereisd en ze hebben over heel
de wereld familie en kennissen. Over alle andere Nederlanders die we ontmoet hebben
zal ik de volgende keer iets vertellen misschien. Ik wilde eerst een rustdag houden
en relaxen, ben net bij massage geweest, maar de omgeving is zo mooi dat kan ik
 jullie niet onthouden. Vandaar toch maar een verhaaltje. Voor de duidelijkheid,
het park is nog steeds Nieuw Zeeland zuid. De groetjes maar weer van Cor en Chelien,
en een mooie valentijnsdag voor iedereen.