Dag 43 Tauranga.
Na enig onderhandelen hebben we met nog 2 mensen uit Limburg weer een
prive taxi genomen.Wat schetst mijn verbazing, ik hoorde een bekend accent
dus vroeg ik op zijn Engels waar komt U vandaan.Om een lang verhaal kort
te maken hij kwam uit Nederland, uit jawel..Zeeland.. Kruiningen. Hij heet
Willem en woont sinds 1983 in Nieuw Zeeland.Dus die vond het prachtig om
onze chauffeur te zijn en weer eens Zeeuws te kunnen praten.Heel gezellig.
Hij nam ons mee naar een park vol met geisers in een groot thermisch gebied
van 18 vierkante kilometer waar nog veel kraters aktief zijn en oh wat kan
die zwavel stinken maar het is prachtig. Toen naar grote modderpoelen van ruim
100 graden heet, nog nooit zoiets gezien. Die geysers hebben de volgende kleuren,
althans die mineralen die ze uitspugen, geel,roze,paars,groen,zwart en wit.
Toen naar een park Rainbow springs wat een wildlife park en een plaats waar
de kiwi wordt beschermd en middels grote kiwi eieren ook kiwi's worden uitgebroed
omdat die bijna uitgestorven waren. Een prachtig zeldzaam dier. We hebben ook
possems gezien, opgezet of dood langs de weg.Deze zijn een plaag voor Nieuw Zeeland.
Dit zijn net grote bunzings of marters. Op de terugweg naar de boot (1 uur) rijden
ruim hebben we nog wat parken,prachtige meren en watervallen bezocht. Qua natuur
lijkt het veel op Canada.Alleen het landschap is zo wisselend mooi in hoogte omdat
het allemaal vroeger vulcanen waren.Het is allemaal schoon en mooi en veel bloemen
en groen.Prachtige bomen en heel veel fruit, alles wat je kan bedenken hebben ze.
Natuurlijk het meest kiwi-fruit,die boomgaarden zijn zo fantastisch om te zien.
Ze oogsten half maart tot juni.Het is nu zomer en zo'n 30 graden.Zelden zo'n
mooi land en prachtige huizen gezien.De stranden zijn gewild bij toeristen uit
Japan  Australie en Europeanen.Zo mooi water en zo schoon alles. En overal
staan er publieke bbq's.Ook hebben ze veel wijnbouw en olijven. Ik kan er wel
een boek overschrijven, maar we hebben nog een paar stops in Nieuw Zeeland.
Over een uur 18 00 uur gaan we naar Napier, nooit van gehoord. Maar morgen
heb ik wellicht weer een verhaaltje.Jammer dat ik niet meer kan schrijven,
want ik wil jullie niet echt lastigvallen met onze belevenissen.Maar ik weet
ook dat veel van jullie dit wel lezen en dat vinden we nog steeds super.
Dus tot morgen maar weer, hoop ik, en de groetjes Cor en Chelien.