bijna week thuis!
Het is zaterdagochtend als ik dit schrijf. Het was me een weekje wel.Ik had jullie geinformeerd tot en met het bezoek dinsdag j.l. in het ziekenhuis, aan dr. Hooitsma - neuroloog van het diaconesse ziekenhuis. Er is deze week niets veranderd mbt de informatie over Chelien. We zijn nog steeds in afwachting van een telefoontje van de chirurg, daar van is inmiddels bekend dat de operatie waarschijnlijk gedaan wordt door dr. Koot. Hij is neuro-chirurg en tevens verbonden aan het Spaarne ziekenhuis in Haarlem en LUMC, in Leiden. Afwachten dus om kennis te maken en geinformeerd worden over de voortgang.We hebben deze week heel veel mailtjes, sms-jes en telefoontjes gehad. Hartverwarmend. Met Chelien gaat het best goed. Ze is niet echt ziek natuurlijk en leeft al jaren met die tumor. Waar we wel aardig last van hebben is de jetleg. We zijn heel vroeg wakker en s'middags hebben we slaap en het nieuws van 20.00 uur kan ik slapend volgen. Zelfs tijdens de voetbal van Barcalona - Milan viel ik steeds in slaap.We missen natuurlijk wel ons leven en het avontuur op het schip. We volgens ze via internet en zien dat ze vandaag op het eiland KOMODO zijn. Daar had ik al een kaartje voor geboekt, want dat is spectaculair daar. Daar leven nog reptielen van ruim 2 meter. Dat zijn net krokodillen. Je mag ook niet zonder begeleiding dat bos in. Er zijn daar tafels van ruim 1 meter hoog waar je op moet springen als er zo'n groot beest op je afkomt. Hij kan niet klimmen nl.Om het nog spannender te maken voor jullie, er is pas een boswachter dood gebeten.Het leven in Katwijk gaat gewoon zijn dagelijkse gang weer, wel wat anders dan normaal moet ik zeggen. Vanmiddag ga ik weer eens naar mijn voetbalclub een wedstrijd bekijken en zo dadelijk even naar het strand. Het strand paviljoen van vriend Isaac staat inmiddels en gaat op 1 maart open.Beste mensen zo als je zojuist gelezen hebt heb ik weinig nieuws te melden maar als er nieuws is ben ik zo achter de laptop om jullie te informeren. Dus een prettig weekend van ons toegewenst en tot de volgende keer maar weer!. Cor en Chelien.