Dag 53 Madang Papua Nieuw Guinea.

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen Madang  was 1 grote tegenvaller.
We hadden ons erg op PNG verheugd.Toen we aan kwamen varen zag het er allemaal
prachtig uit. De natuur is ook prachtig.Bossen eilandjes, vulcanisch, muziek
aan de wal, honderden mensen die zwaaiden en ons welkom heetten.Er waren er zelfs
die in bomen klommen en op van die grote ruwe- olie opslagtanks.
Helaas regende het, niet erg want het schip heeft bij het van boord gaan
honderden paraplu's klaar staan. We gingen van boord met ons zessen en het
was gelijk foto's maken van de muziekanten en zo. Het is heeeel erg klammig
en warm door de zeer hoge luchtvochtigheid. Direkt na het hek van de douane stonden
er honderden mensen met hun kleedjes met handel. Ondanks de regen die gelukkig
zachtjes was. Sommigen zaten gewoon in de blubber met hun handeltje.
De mensen zijn zo arm en zien er ook zo uit.De meesten lopen op blote voeten
of teenslippers.Hun kleding kun je je dan ook wel voorstellen. Wat echt erg was,
dat was de geur die de mensen omzich heen hadden hangen.Zweet is er lekker bij 
vergeleken. Ze kauwden bijna allemaal op een vrucht of bladeren die er voor zorgde
dat ze allemaal oranje monden en lippen en tanden hadden. Alles wat de mensen
verkochten was home-made. Alle deed me denken aan de tijd van de spiegeltjes
en de kraaltjes.Mijn bewondering en respect gaat steeds meer uit naar de
mensen die vroeger en ook tegenwoordig aan ontwikkelings werk doen en hier
hele dagen tussen wonen, leven en werken (Nel ik moest gelijk aan je zoon denken).
De wegen waren geen verharde, ook geen B, maar C wegen (ik weet niet of die bestaan).
We waren goed gekleed vanwege de malariamug waar iedereen voor gewaaarschuwd was
en wat nog bloot was, handen en gezicht, hadden we ingespoten met Deet 50.
Direkt na thuiskomst onder de douche en alle kleding gelijk in de was.
Weer een ervaring rijker zullen we maar denken want ook dit vergeten we nooit
van ons leven meer. We varen om 20.00 uur weg naar Koror in Palau waar we
op woensdag 2 maart om 8 uur aankomen. Dus weer een paar zeedagen voor de boeg.
Ik moet bijna naar de bibliotheek want al mijn 20 E-Reader boeken heb ik bijna uit.
Misschien neem ik morgen een snipperdag, ik zie wel.Groeten van Cor en Chelien.